Και υπνοβατώ
στις όχθες του ουρανού
Και ακόμα τραγουδώ
τα στοιχειωμένα όνειρα
Παρόλο που με ζώνει
Της λύπης η τρομερή παρουσία
Είναι πάντοτε εδώ
Και σφίγγει ολοένα την παράφορη ψυχή μου