Οι ζητωκραυγές από το βυζαντινό Ιππόδρομο αντηχούσαν στα μπουντρούμια όπου κρυβόταν η τρελοπαρέα.
“Ο Θεός σώζει τον Βασιλέα…”
“Πολύχρονος, Αύγουστε Ιουστινιανέ…”
“Αυτοί λένε πως έχουμε Αύγουστο, αλλά δεν έχει φοβερό κρύο;” πετάχτηκε η Βέρα Φοβέρα.
“Δεν εννοούν το μήνα, άσχετη… Ιανουάριο έχουμε…” απάντησε ο Οδυσσέας ο Πολύξερος. “Αύγουστος στα πρώτα βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν ο αυτοκράτορας…”
“Ααα… Και ποιος είναι αυτός ο … Αύγουστος μέσα στον… Ιανουάριο;”
“Είναι ο Ιουστινιανός, ο…” ξεκίνησε ο Οδυσσέας, αλλά σταμάτησε απότομα από την τρομάρα του. “Οχ, Παναγίτσα μου… Δεν πιστεύω να έχουμε Ιανουάριο του 532; Ξέ… ξε… ξέρετε τι σημαίνει αυτό;”
“Ότι και πάλι θέλουμε πέ… πέ… πέντε μήνες μέχρι τις καλοκαιρινές διακοπές του 532!” πετάχτηκε πάλι, ξέρετε ποια.

Σε μια απίθανη , ξεκαρδιστική περιπέτεια η τρελοπαρέα μπουρδουκλώνεται κατά λάθος στη Στάση του Νίκα και κάνει τη βυζαντινή ιστορία… κουλουβάχατα!